จุดเริ่มต้นแห่งแนวคิดได้ก่อเกิดขึ้นเมื่อ 30 เม.ย. 48

   ณ วัดเทพลีลา มีการนัดหมายเพื่อจะทำบุญ ซึ่งวันนี้มีทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้องและเพื่อนๆมารวมตัวกัน 20 กว่าคน  เห็นแล้วรู้สึกดีมากๆ ไม่คิดว่าจะมาได้เยอะเท่านี้  รุ่นน้อง(รหัส46) คนหนึ่งก็คงเห็นเช่นเดียวกัน  น้องคนนั้นจึงเอ่ยปากพูด หลังจากที่ทำบุญเสร็จเรียบร้อยแล“ พี่ผมอยากมีกลุ่มของพวกเรา” ก็ได้แต่ฟังน้องแต่ไม่ได้ตอบอะไรไป  แล้วจึงมาถามเพื่อนๆ(รหัส44) แล้วก็แยกย้ายกันไป  และมีบางส่วนไปต่อที่ร้านMK สุกี้ที่บิ๊กซีรามคำแหง  ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนแล้วเป็นรหัส 44 ทั้งนั้น  จึงได้นำคำพูดที่น้องบอกก่อนหน้านั้นมานั่งคุยกันถามว่าทุกคนมีความเห็นอย่างไร   ความเห็นในตอนนั้นคือถ้าเพื่อนทำก็จะทำด้วย แต่มีสิ่งหนึ่งที่เพื่อนๆเห้นพ้องต้องกันก็คือ ก้าวแรกของการเข้ามาเป็นน้องปี 1  ในรั้วมหาวิทยาลัยรามคำแหง(ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิด ต้องพึ่งพาตัวเอง เรียนด้วยตนเอง และต้องบังคับตนเองให้ได้) ส่วนใหญ่จะพบเจอมาคล้ายๆกัน คือ เคว้งคว้างไม่รู้จักใคร ไม่มีใครมาคอยแนะนำให้คำปรึกษา  และกว่าจะมีกลุ่มเพื่อนๆที่สนิทก็อยู่ปี 3 กันแล้ว  ทุกคนจึงตระหนักดีกับสิ่งที่ได้เกิดขึ้น  ดังนั้นจึงอยากจะให้น้องๆที่ก้าวเข้ามาเป็นน้องใหม่ไม่รู้สึกเช่นนั้น  หลังจากนั้นมาเราก็มีการพูดคุยกันในเรื่องนี้บ่อยขึ้น  และทำการจัดรวมตั้งกลุ่มนักศึกษาภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ขึ้นอย่างเป็นทางการ (จริงๆก่อนหน้านั้นเราก็มีกลุ่มเพื่อนๆ และน้องบางส่วนที่รู้จักกันอยู่มากพอสมควร  จึงไม่เป็นเรื่องยากสักเท่าไหร่ที่จะมีการรวมกลุ่มกันขึ้น)

ระหว่างการก่อตั้งกว่าจะมาเป็นวิทยาการคอมพิวเตอร์ในวันนี้

สิ่งที่ดีๆอย่างนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้  หากไม่มี  “ เพื่อนช่วยเพื่อน  พี่ช่วยน้อง  น้องช่วยพี่ ”

“หนึ่งเดียวหัวใจ                    ก้าวไกลความคิด
สรรค์สร้างบัณฑิต                 วิทย์คอมฯ RU ”